Muziek is mijn grootste passie. Dus voor je begint lezen beveel ik je aan om het album Abraxas van Santana af te spelen. Het begint met Singing Winds, Crying Beasts. Santana werd bij het componeren van dit album geïnspireerd door Hermann Hesse en zijn verhaal Demian. Santana werd me met de paplepel bijgebracht en voor ik kon praten en schrijven werd ik al geraakt door muziek. Later ben ik door Hermann Hesse weer gaan houden van lezen en schrijven. Geschreven teksten kun je op allerlei manieren interpreteren. Dit verhaal is geschreven met goede intenties. Laat ik dat voorop stellen.

Derde kerstdag. Ik zit tegenover een wijs man die plotseling zegt: ” zoon je kan beter schrijven dan praten.” Daarop antwoord ik: “pa, ik kan goed praten. Alleen mijn timing is waardeloos.” Cabaretier, jazz-muzikant of nieuwslezer kan ik dus wel vergeten. Voor hun is timing essentieel. Essentieel! Waarom kies ik dit woord? Dat vroeg ik me ook af bij de speeches van Rutte en het beleid van zijn kabinet. Daarover later meer. Wat ik wel weet over tijd en timing is dat je ouderjaarsconferenties schrijft (of uitspreekt) voor 1 januari. Vandaar dat ik deze blog nog even drop voor we nieuwe jaar ingaan. Nee ik heb niet op Rollercoaster van Danny Vera gestemd voor de TOP2000. Maar ik denk dat we er allemaal mee eens zijn dat het een interessante rit was het afgelopen jaar. En hoe je het ook went of keert, het nieuwe jaar wordt goed. Trump verlaat het toneel in het Wilde Westen (wat hoop bied voor onze verkiezingen in het voorjaar) en er is een vaccin tegen corona op de markt. En aan alle complotdenkers. Of Bill Gates nu wel of geen chip erin heeft geplaatst, of het je DNA nu wel of niet verandert.. het interesseert mij geen reet! Ze mogen mijn leven volgen vanaf nu. Of mijn genen helemaal in de war gooien mochten deze doemdenkers gelijk hebben. Als ik daardoor weer gewoon met mijn Yamaha Tyros schlagers mag spelen op de Volckaert (bejaardentehuis in Dongen) of mag koken voor het Ronald McDonalds huis in Utrecht dan mogen ze mijn die cocktail wel inspuiten. Ik heb geen geheimen. En mocht mijn tijd ooit komen en iemand leest dan tijdens mijn begrafenis voor wat ik allemaal heb uitgespookt dan hoop ik dat de zaal (waar dan hopelijk wel mensen aanwezig kunnen zijn om mij de laatste eer te bewijzen) zal lachen. Weet je, ik ben gewoon een normaal (gewoon en normaal schitterende essentiële begrippen die voor meer verwarring zorgen dan logica) mens die af en toe aan zijn coach vraagt: “Wil je me knijpen, gebeurt dit allemaal echt in de wereld?”

In 2019 kreeg ik een psychose. Angstig, paranoïde, dwaalde ik door Amsterdam-West. Ver weg van het Amsterdam waar tijdelijk mijn bed stond. Ik dacht dat ik die avond zou sterven. Doodsbang. Een soort gelijk gevoel moet Sven Baker, een fitness influenceer, ook hebben gehad deze zomer voordat hij werd doorzeeft door politiekogels (Ik denk aan Guns Down van de powerband Sault). In die betreffende nacht in juni 2019 heb ik een nieuwe kans gekregen. Het roer moest om. Rust, reinheid in regelmaat was het devies van de zorgbroeders- en zusters. Die drie R’etjes heb ik gekregen dankzij Corona. Groundhog Day maar dan in het echt. Iedere dag was hetzelfde. Opstaan, werken, eten en naar bed. Totdat ik iedere zelfde dag op een andere manier kon invullen. Ik begon van mijn huis een vakantieoord te maken. Een oase in de stad. Mijn kamer is niet groot, maar mijn rust vond ik in hogere sferen. Ik knapte het dakterras op en daarmee creëerde een plek waar ik na werktijd kon ontspannen en mensen kon ontvangen in een open ruimte waar Covid niet om zich heen kon grijpen. Die lente maakte ik van mijn huis in de Vogelenbuurt een Riad alla Marrakesh waar je nu alleen nog maar via vakantieveilingen over kan dromen. Corona gaf mij het inzicht dat je niet 2000 kilometer hoeft te vliegen om rust te vinden. Zoek de geheime plekken in je eigen stadsie. Ze zijn dichterbij dan je denkt. Kijk omhoog in plaats van naar de horizon. Er is meer dan je denkt op een steenworp afstand. Mijn aardrijkskunde lerares zei altijd: ‘The Sky is the limit, Hong Kong is the example.” En gelijk heeft ze. In Nederland hebben we de ruimte “goed” benut. Maar de weg naar boven is vrij. En waren rond haar tijd en daarvoor niet andere genieën die er hetzelfde over dachten? Albert Einstein (I Love To Travel But I Hate To Arrive), Curtis Mayfield (Move On Up) , Kanye West (Touch The Sky), Paulo Coelho (iets met het universum). Time is the enemy. En tijd kregen we het afgelopen jaar terug. Velen konden thuis werken, nieuwe hobby’s ontstonden.

De horeca werd geraakt, maar ook de evenementenbranche. Maar ieder nadeel heb zijn voordeel. Superbands werden gecreëerd omdat touren er even niet inzat. Zo ontstond daar in een keer uit het niets de mysterieuze band Sault. Krautrock, Pop, Afrobeat, hiphop. Genre-overstijgend. En ze kwamen in dit jaar met de twee beste platen van het afgelopen jaar (it’s just my opinion, en die van de volkskrant en die van MR. Bongo. en…). Ze legde even alle grote knelpunten van de wereldburger bloot. Een gepolariseerde wereld, black lives matter, discriminatie, onderdrukking etc. etc. Essentieel is de boodschap van Sault. Ondertussen verschijnt het boek confrontaties van een Simone Attangana Bekono en ik word terug de tijd in gezogen. Ik groei op in Dongen. Een AZC wordt gebouwd vlakbij mijn school. Op hetzelfde moment wordt een treurwild omgekapt omdat Dongen een nieuwe bushalte wil bouwen op die plek. Een activist ketent zichzelf vast aan de boom. De boom blijf staan en de bushalte wordt 50 meter verderop geplaatst. Een half jaar later wordt de boom alsnog gekapt en de bushalte op de plaats van bestemming geplaatst. Het aantal tegenstanders van de AZC komen wel in grote getalen demonstreren. Het Asielzoekerscentrum komt er toch en onze basisschool vangt de eerste migranten op en mijn voetbalclub laat de jongens meetrainen. De december maand staat voor de deur en het jaarlijkse Pietenvoetbal staat op de planning. De oudere jeugdelftallen schminken zich als zwarte piet en spelen tegen de nog gelovige jeugdvoetballers. Een van de jeugdspelers herkent mij (ik ben jeugdtrainer in die tijd) en schreeuwt: “jullie zijn nep.” En nep zijn we. Maar Muhammedu (AZC-bewoner) niet en zegt: “je hebt het mis knul, zullen we mijn “schmink” eraf douchen?” Muhammedu stapt met zijn tenue onder de douche en zijn schmink blijft zitten. De kinderen zijn overtuigd en we voetballen verder. Dit was 2005. Nu in 2020 zijn we nog aan het discussiëren of het Sinterklaas nog bij dit beeld past en ik zal mijn licht erover laten schijnen. Mijn antwoord is: NEE! En we hadden van deze hele discussie in een keer af kunnen zijn als het kabinet echt essentiële maatregelen had genomen en had gezegd dat Sinterklaas dit jaar niet van Spanje (code rood gebied) mag afreizen naar Nederland. En aangezien Sinterklaas ook in de risicogroep hoort gezien zijn leeftijd en stress die hij moet ervaren alle kinderen tevreden te stellen, had hij dat ook helemaal niet moeten willen, ook al heeft hij een hele staff om zich heen. Geen samenscholing, geen verre reizen van en naar risicogebieden en geen grote evenementen. De koning gaat naar zijn tweede huis en het land staat op zijn ko. De sint mag vrolijk naar zijn geheime schuilplaats. Op 5 december 2013 stierf Nelson Mandela. Als je dan toch een heilige wil eren op een dag neem dan een moderne held. Zet het verleden recht, erken de fouten van je voorvaderen en kap met een onzinnig feest. Er zijn genoeg dagen in het jaar dat je kinderen kunt verwennen. Leer de kinderen over een echte held, een man die mensen de grondbeginselen van Ubuntu bij bracht. Want als je dan toch op je Covid verantwoorde opgeknapte dakterras zit met je blik op het heelal en de horizon dan kun je beste alles vanuit een breder perspectief bekijken. Mensen gaan dood, sinterklaas ook. Ironisch genoeg ging “mijn” sinterklaas dit jaar echt dood maar dat weten de kinderen nog niet.

We leven in een multicultureel land. En ik kom weer terug bij de woorden van mijn vader. “Zoon, je kunt beter schrijven dan praten.” En die tip wil ik ook doorsluizen naar onze premier (die het natuurlijk niet makkelijk heeft). Stop met praten! Stop met metaforen en beeldspraak. Integratie is een utopie. En de essentie van communiceren is pas echt voelbaar als mensen elkaars grappen begrijpt. Je beheerst pas echt een taal als je elkaars humor begrijpt. Een wijze lerares die afgelopen jaar haar man verloor aan COVID attendeerde me hier op. Als je duidelijke boodschappen wil overbrengen ben dan duidelijk. Intelligente lockdown, essentiële winkels mogen open blijven, doe zelf normaal? Meneer de president, mensen zijn misschien intelligent geworden, maar ook heel zelfingenomen, egoïstisch en asociaal. Ze zoeken naar hiaten in de wet en zoeken grenzen op. Daarbij alleen denkend aan hun eigen belang. Want ja: wat is essentieel? Ethisch gezien is alles essentieel, maar misschien is alles wel uit balans. Essentieel voor het leven zijn drie behoefte: competentie, autonomie en relatie. En die psychologische basisbehoefte bereik je ook op water en brood. En als laatste wat is normaal? Ik loop nu al een tijdje maandelijks rond bij een GGZ-instelling hier in Utrecht. Ik moet vaak wachten op mijn afspraak. Tijd is daar relatief. Maar voor veel mensen die ook net als ik zitten te wachten is tijd gewoon tijd. Ze wachten op medicatie, hebben nare shit meegemaakt en willen hun ei kwijt. En dat geldt ook voor de horeca. Geef deze mensen perspectief! Sluit hun onderneming voor de volksgezondheid maar laat ze niet dobberen in een Tsunami zoals Hokusai die ooit prachtig weergaf. Geef ze een tegemoetkoming. Corona is oorlog voeren. Na de Tweede Wereldoorlog was er het Marshall plan. Maar over zulke constructies hoor ik de premier en zijn gevolg niet praten. Leg ons in kindertaal en zonder bullshit uit hoe we er voor staan. De volgende generatie moet toch wel op de blaren zitten. Is het niet door een financiële crisis dan wel door een klimaatramp die toch op de loer ligt.

Ik laat me gaan. Want ik ben moe en dus wat emotioneler dan normaal. Maar ondanks alles ben ik geen pessimist. Nee integendeel, ik ben een positivo. En we kunnen de wereld veranderen. Mijn huisgenoot zei laatst dat je niet alleen naar de stembus hoeft te gaan om te stemmen. Iedere dag kun je stemmen door te bepalen hoe je leeft. Wordt bewuster, leef bewuster, gebruik je talenten en koppel die samen met de talenten van anderen (Ubuntu: jij bent omdat wij zijn). Maak de verbinding, ook al is dat fysiek in de meeste gevallen nu even niet mogelijk. Licht is het wapen om de duisternis te verslaan. Laat je niet lijden door angst, en plaats hoop boven positiviteit. Verschillen in meningen mogen er zijn, er bestaat geen goed of fout. Oordeel niet te snel en probeer de mening van een ander ook vanuit zijn of haar perspectief te zien. Dit alles kan wel eens een bijdrage leveren aan een goed 2021.

Ik had deze “oudejaarsconference” graag mondeling voorgedragen via mijn twitch account. Maar ik neem het advies van ouders altijd serieus. Het klopt, ik ben, ondanks mijn dyslexie, beter in schrijven dan praten. Dat komt omdat ik een gevoelsmens ben. Wanneer ik praat lopen emoties wel eens op, vooral als ik moe of overprikkeld ben. Desalniettemin vind ik het steeds belangrijker om niet meer alleen te luisteren maar ook te spreken. 2020 heeft mij het vertrouwen gegeven om dat meer te doen. Daardoor ben ik misschien bepaalde mensen uit het oog verloren, maar ben ik juist intiemer met mensen geworden die mijn eerlijkheid en openheid waarderen. Ik ben een imperfect persoon, een persoon met tekortkomingen. Desondanks ben ik wel een persoon die wil leren van fouten en heb ik beschermengelen die mijn kaders, waarbinnen ik mag fladderen, bewaken. Al die inspiratiebronnen en strijders van het licht wil ik bedanken. Een week geleden gaven Saturnus en Jupiter, de grootste planeten van ons zonnestelsel, elkaar een cosmische kus. Laten we hopen dat we elkaar het komende jaar weer wat vaker mogen omhelzen en kussen waarbij beide benen op deze mooie planeet staan en onze blik gericht is op het universum!

Mocht je dit verhaal hebben uitgespeeld dan geef ik je een pluim in de vorm van “het beste van 2020 op muzikaal gebied” (opnieuw verschenen muziek zit er ook tussen) of volg me via spotify of twitch.tv/losrobos:

I’ll Take Care Of You – Gill Scott Heron (Makaya McCraven op de drums) van hjet album We’re New Again
Black Iris – Sven Wunder
Wildfires – Sault
Source – Nubya Garcia
Anchi Bale Game – Admas
Ever New – Beverly Glenn-Copeland
Festival – Tom Misch, Yussel Dayes

Link naar mijn best of spotify playlist: https://open.spotify.com/playlist/1YcvmdWRaPjhxLJCPq5uGS?si=SZrT5HC5Qxuj4R-JnJyljw

Ik wens jullie het beste voor 2021 mooie mensen!