(Intentie: kleine escalatie laten ontstaan 🍀🌞⛵🌊)

Sinterklaas met je mijter en lange baard.
Ik zag u gisteren weer in ons land u kwam te paard.
Ook al geloof ik niet meer in sprookjes u zag er echt uit.
U ziet er nog fris uit met uw gebruinde snuit.

Hoe bevalt het leven op een boot, hoe gaat u om met het getij?
Is het niet erg krap in de hutten en heeft u eigenlijk wel eens vrij?
En hoe zit het met weer en wind plus de golven van Biskaje?
Nooit bang om te zinken en te vergaan naar de haaien?

Ik sta zelf op de vooravond van een groot avontuur.
Mijn relatie is gestrand het was van korte duur.
Een andere vrouw, De Eendracht, diende zich aan.
De kapitein vroeg of ik mee de zee op wil gaan.

Als kind wilde ik al piraatje spelen en u gaf mij een piratenboot.
Mijn oma maakte kleding in zwart en wit mijn armen waren ontbloot.
Zo konden de mensen mijn spierballen zien en een groot litteken.
Van uw pietenbazen kreeg ik een zwaard om mijn vijanden mee te steken.

Mijn ouders leerde me de regels van Ubuntu en dus van het verdragen.
Ik moest de zeeën trotseren, hard werken en me niet laten uitdagen.
Het was de beste piratenopleiding die er was voor jonge mensen.
Toch duurde het nog jaren voordat ik het zeilschip kon wensen.

Ik verloor zelfs het kind in mij en liet mijn dromen vervagen.
Als ik al uit de pas liep en enthousiast werd dan kwamen er vragen.
Somberheid en depressies volgden elkaar in rap tempo op.
Waar was die droom gebleven om te kiezen voor het ruim sop?

Gelukkig werd het weer lente en de zon begon te schijnen.
Ik deed iets ondeugends en stopte met medicijnen.
Alarmbellen gingen af omdat ik weer begon te ontwaken.
Mensen waren bang dat ik een manische fase door ging maken.

Dit bleef ik ontkennen en noemde het gelukzaligheid.
Maar de weerstand was groot en er volgde een lange strijd.
Gelukkig kwam de opleiding tot piraat hier goed van pas.
Ik bleef bij mijn eigenwijze denkwijze en was in mijn sas.

De reguliere GGZ heeft veel goede mensen, maar enkele zijn ouderwets.
Ze wilden me aan de medicatie zetten en ik voelde me gekwetst.
De soulrebel kwam in mijn los en ik ging me nog meer verzetten.
Hoe kan nu een gezondheidsinstelling mijn pad zo beletten?

Bijval kwam er uit onverwachtse hoek.
Het waren de nieuwe lichting artsen, zij kwamen op bezoek.
Een second opinion volgde en er werden goede diagnoses gesteld.
Diagnoses waarin ik vrede vond, eindelijk voelde het weer alsof ik tel.

Net voordat de veilige haven bereikt werd strandde mijn relatie.
Het deed pijn maar tijdens het opruimen vond ik mijn droom, een optie.
Ik werd laaiend enthousiast dat zorgde voor gefronste wenkbrauwen.
Lieve Rob, moet je door deze gebeurtenis van een breuk niet rouwen?

Mijn hart huilt lieve mensen een relatiebreuk is niet niets.
Maar wat ook pijn doet is vallen van een fiets.
Je zult toch weer op moeten staan en je wonden likken.
Je moet wel anders zul je in jouw tranen verstikken.

Als tweelingen is het essentieel om lucht in te ademen.
Na een dag of twee treuren, begon ik moed te verzamelen.
Ik schreef een brief naar De Eendracht, en ik kreeg response.
Op audiëntie mag ik komen, gelukzaligheid verdreef de frons.

Helaas moest ik eerst nog even langs de Ursula van Altrecht.
De eindbaas aan het einde van gang zette me voor schut, niet terecht.
Hij wilde nog even een scoreformulier invullen.
Zodat hij mijn “hypomanie” kon onthullen.

Ik werd razend, als je een manie niet kan onderscheiden van geluk.
Daarom besloot ik u Sint te schrijven anders ga ik hier onder gebukt.
Cadeaus hoef ik niet dit jaar, ik heb centjes genoeg gespaard.
Ik hoop op maar een ding en daarom speel ik open kaart.

Zou je willen zorgen dat Ursula in de rest van zijn carrière.
Gelukzaligheid plus rouw om een geliefde gaat zien als misère.
Het is al tragisch genoeg om als levende smartlap door het leven te gaan.
Hopelijk geeft u me de zegen en zal ik straks in de kombuis van de Eendracht staan!

Bon Bagay boevenbende! Ik verkies het ruime sop boven een leven als landloper.
Zullen we vanaf nu de strijdbijl begraven en er beide vandoor gaan als spekkoper?
Ik sluit af met de woorden Ubuntu Ngmuntu Ngbantu.
Ik ben omdat wij zijn. Het woord voor geluk is Ubuntu!

Saudade!
Weg met de manie of depressie!

Wabi Sabi

Je moet wel een beetje een gekkie zijn.
Om over troggen te varen in de oceaan ben je pas klein.

Ik wil de wereld vanuit een ander perspectief zien.
Koken voor avonturiers die ik graag bedien.
Verhalen zullen ontstaan en boeken zal ik schrijven.
Als ik in mijn hut zit weg te kwijnen.

Voor de dood ben ik niet meer bang. Laat de kraken maar los.
Zolang ik maar door jullie van de GGZ wordt verlost.
Met liefde, hoop als drijfkracht en het gelukzalige gevoel.
Zal mijn empowerment zichtbaar worden voor een heleboel.

Honest Open en Proud zet ik dit gedicht online.
Ik deel dit graag omdat veel mensen nog niet zover zijn.
Mensen inbeeldingsvermogen is belangrijker dan kennis.
Laat je niet opsluiten in je eigen gevangenis.

Bedankt voor het lezen! Ik voel me gezegend!

ps mocht ik niet de kok van de kombuis worden dan is er Plan B.
Brazilië is dan mijn alternatief. Wie wil er met me mee?

Met de songtekst van een van de mooiste nummers ooit geschreven door Lionel Ritchie sluit ik deze rijm af. Het is een ode aan mijn ouders die maar wat te stellen hebben gehad met hun piraatje! Ahoy! Bon Bagay!

SAIL ON
The Commodores

Sail on down the line
Bout a half a mile or so
And a don’t really wanna know a
Where you’re goin
Maybe once or twice you see
Time after time I tried-a to,
To hold on to what we got
But a now you’re goin
And I don’t mind
About the things you’re gonna say Lord
I gave all my money, and my time
I know it’s a shame
But I’m givin you back your name
Yeah, yeah.
Yes I’ll be on my way
I won’t be back to stay
I guess I’ll move along
I’m lookin for a good time.
Sail on down the line,
Ain’t it funny how time can gon on-a
friends say they told me so,
But it doesn’t matter.
It was plain to see that a small town boy like me
Just-a wasn’t your cup of tea,
It was wishful thinkin.
I gave you my heart and I tried to make you happy,
And you gave me nothin in return.
You know, it ain’t so hard to say,
Would you please just go away.
Yeah, yeah.
I’ve thrown away the blue
I’m tired of being used,
I want everyone to know
I’m lookin for a good time.
Good time, yeah.
Sail on down the line,
Ain’t it funny how time can gon on-a
friends say they told me so,
But it doesn’t matter.
It was plain to see that a small town boy like me
Just-a wasn’t your cup of tea,
It was wishful thinkin.
I gave you my heart and I tried to make you happy,
And you gave me nothin in return.
You know, it ain’t so hard to say,
Would you please just go away.
Yeah, yeah.
Got nothin else to lose,
I’m tired of being used,
I want everyone to know
I’m lookin for a good time,
Good time, yeah.
Whoa oh,
Sail on, honey
Good times never felt so good.
Sail on sugar,
Good times never felt so good.
Sail on.