Ik denk dat er niemand in Amersfoort is die vroeger zijn groente en fruit bij Wout Meijers kocht in Dongen. En toch denk ik dat, mocht er een verdwaalde Dongenaar bij Projecthuis Madiba binnen wandelt en een broodje Kipkerriesalade bestelt, even zal terugkeren naar het drop van mijn geboorte en denken aan die altijd vriendelijke Wout Meijers.

Een paar maanden geleden ben ik gestart als coördinator van Madiba Kitchen. Een nieuwe uitdaging voor mij, waarbij ik de verantwoordelijkheid zou krijgen over de keuken, het aansturen van stagiaires, vrijwilligers en mensen die dagbesteding nodig hebben. Het was de naam van de organisatie waar ik in eerste instantie voor viel. Als bewonderaar van Nelson ‘Madiba’ Mandela en de heilige overtuiging dat de Ubuntu filosofie de mensheid gelukkiger kan maken, moest ik hier wel een contract tekenen. Mijn voorganger liet me veel na. Een berg schoonmaak taken, maar ook een hoop geluk in de vorm van een schatkist aan biologische kruiden en specerijen. Ik kan niet ontkennen dat ik de eerste dagen en weken bij mijn nieuwe werk met lood in de schoenen liep. De schoonmaak en voorraad controleren kostte veel tijd, waardoor creatievere taken, zoals de nieuwe menukaart en gezellig doen tegen je nieuwe collega’s niet altijd de eerste prioriteit kreeg. Gelukkig heb ik in de loop van mijn leven geleerd hoe je lood in goud moet veranderen. En zo vond ik in een van de ongeïdentificeerde weckpotten een geel specerijenmengsel wat me terug bracht in de tijd. Bij het inhaleren van de geur stapte ik in een tijdmachine en was ik terug in het begin van de jaren ’90, in die winkel aan de Hoge Ham in Dongen. Ik rook het geheime recept van de bleekselderijsalade van Wout Meijers. En alhoewel ik destijds de bleekselderij eruit viste en aan de zijkant van mijn bord legde, kwam alles samen. Die pot met dat goudgele mengsel zou de basis zijn voor het eerste broodje op de nieuwe kaart: de kipkerriesalade van Wout Meijers. Bleekselderij, komkommer, rozijnen, appel, mayonaise, kip, yoghurt, limoensap, zout en peper is wat ik verder nog nodig zou hebben. De basis zou dit specerijenmengsel zijn.

Als je opgroeit in de Tasmanstraat dan moet nieuwsgierigheid wel aangewakkerd worden. Net als Abel Tasman ging ik dan al vroeg op ontdekkingstocht uit. Wout Meijers’ winkel was niet veel verder dan mijn basisschool en mijn eerste kennismaking met de groenteman was aan de hand van mijn moeder. Waarschijnlijk was ik erg verlegen of in mijn eigen gedachten. Maar uiteindelijk dwong Wout mij mijn hand los te maken van mijn moeder en kreeg ik bij het afscheid een kleine Elstar in mijn hand gedrukt. Dat was niet uitzonderlijk, want ieder kind kreeg een appeltje voor de dorst mee voor onderweg. Een gebaar waarmee je jouw dorpsgenoten blijft binden om terug te komen. Een groenteman anno 2023 zou dit misschien ook willen doen, maar een Pink Lady verkoop je voor 1 euro. Je kan natuurlijk niet iedere kleine bezoeker een euro geven. Toch was het geven van die appel de formule voor mij waardoor ik uiteindelijk de stap durfde te nemen om alleen boodschappen te gaan doen. Mijn wereld werd groter. Ik ging niet alleen steeds verder van huis, maar mijn zintuigen werden ook uitgedaagd. De basis voor mijn smaak werd hierdoor ontwikkeld. De eerste aanwijzingen dat ik op een moment in mijn leven kok zou worden werden hier zichtbaar.

Wout Meijers was een verbinder. Hij zou de naam Madiba mogen dragen. Want ik denk dat die Elstar appel niet alleen voor mij, maar voor veel kinderen in Dongen de drempel verlaagde om binnen te komen, om nieuwsgierig rond te kijken in een winkel vol groente en fruit. Die kleine ondernemer met een groot hart mag herinnert worden, dus daarom blijft de kipkerriesalade van Wout Meijers op de menukaart van Projecthuis Madiba staan. Het is mijn manier om de plek waar ik ben opgegroeid, waar de basis werd gelegd om alles te proberen en van alles in het leven te proeven, te verbinden met de plek waar ik nu ben. Het is mijn manier om niet te vergeten waar ik vandaan kom, waar ik ook ben.

Meneer Wout Meijers, bedankt voor je inspiratie.